4 Ocak 2017 Çarşamba



Biliyorum sana giden yollar kapalı
üstelik sen de hiç bir zaman sevmedin beni


Ne kadar yakından ve arada uçurum;
insanlar, evler, aramızda duvarlar gibi


Uyandım uyandım, hep seni düşündüm
yanlız seni, yanlız senin gözlerini


Sen bayan nihayet, sen ölümüm kalımım
ben artık adam olmam bu derde düşeli


Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya
yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki


Anımsamıyorum yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi
ve içim götürmez kenarından kesilmiş ekmeği



Kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda;
hangi şarkıyı duysam, bizim için söylenmiş sanki


Tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor
nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini


Çocukça ve seni üzen girişimlerim oldu;
bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri



Raslaşmamak için elimden geleni yaparım
bu böyle pek de kolay değil gerçi...


Alışırım seni yalnız düşlerde okşamaya;
bunun verdiği mutluluk da az değil ki


Çıkar giderim bu kentten daha olmazsa,
sensizliğin bir adı olur, bir anlamı olur belki


İnan belli etmem, seni hiç rahatsız etmem,
son isteğimi de söyleyebilirim şimdi:


Bir geceyarısı yazıyorum bu mektubu
yalvarırım onu okuma carşamba günleri

Hiç yorum yok: