4 Haziran 2007 Pazartesi

Ben küçük burjuvaları sevmiyorum.....

İnsanlar birbirini anlamadan da sevebilir.Her ırmağa istenildiği kadar girilebilir.Tecrübe insana birşey kazandırmaz.Çok bilen çok yanılır ,damlaya damlaya göl olur.Saçmalama dedi Hikmet kendi kendine .Ben küçük burjuvaları sevmiyorum Sevgi.Kapı tokmağını da tamir etmek istemiyorum.Ne olur bir marangoz çağır.Ampulu değiştirmek içinde elektrikçi gelsin

Kendini çözemeyen kişi

Ben kendimi yeterli görmüyorum. Ne için yeterli? Her şey için. Topluluğun eylemine engel olabilecek sorunlarımı çözmeden, onu güdebilecek güçte olmadığımı seziyorum. Başkalarına söyleyecek bir sözüm olabilmesi için önce kendime söz geçirmem gerektiğine inanıyorum. Bana bugün, ne yapmalı? diye soracak olurlarsa, ancak, önce kendini düzeltmelisin, diyebilirim. Bir temel ilkeden yola çıkmak gerekirse, bu temel ilke ancak şu olabilir: Kendini çözemeyen kişi kendi dışında hiçbir sorunu çözemez.

Beni hep durduruyorsunuz.....

Beni hep durduruyorsunuz albayım. Bir gün beni kimse durduramayacak. Ve kendimi rezil etmeme izin verilmedikçe, ben de elalemi rezil etmeğe devam edeceğim. Ve herkes kaybedecek bu yüzden.”

3 Haziran 2007 Pazar

Huzurumuz var da denemez.....

Hikmet kitaplara bakıyordu.Sermet Bey sordu:Karından ne sebeple ayrıldığını pek anlayamadım doğrusu.Sen hiç evlenmedin Sermet .Bilemezsin .İnsana öyle bir bakarlar ki, yaptığın hiç bir şeyi ciddiye alamazsın.Hikmet başını albaya çevirdi.Oysa burda huzurumuz var değil mi albayım?Hüsamettin Bey başını salladı.Huzurumuz var da denemez.Vaktimiz bol olduğu için , bütün günümüzü huzursuzlukla dolduramıyoruz sadece.

Oğlum Hidayet....

Oğlum Hidayet.
Biz burada gerçek , hayal ve anılarla birlikte gayet sıkışık bir vaziyette bulunuyoruz.Üst katta Hüsamettin Bey albayım, alt katta bildiğin gibi Nurhayat valideniz....bu satırların naciz muharriri bendeniz de her zamanki gibi gene ortada kalmaktayım.Dul annenizin kaderi , her zaman onun aşağılarda olması gerektiği için , kendi konumlarını bu nedenle önemsemeyerek sizin sıkıntılarınızla meşgul oluyorlar.Yoksa aslında hepimiz başkalarına daha iyi yerler açabilmek için katlanmış bir durumda bulunuyoruz.

1 Haziran 2007 Cuma

Üstelik kelimeler karşısındaki çaresizliklerine üzülmüyor insanlar.....


Kelimeleri herkes biliyor.Bilmedikleri de bildiklerinin yardımıyla öğretilebilir onlara...Yalnız bu masum kelimeler yan yana gelince içinden çıkılmaz ağlar örüyorlar.Üstelik kelimeler karşısında çaresizliklerine üzülmüyor insanlar.....

Hiçbirşeye gereğinden fazla önem vermemeli....

HİÇBİRŞEYE GEREĞİNDEN FAZLA ÖNEM VERMEMELİ.GEREKENİ ÖĞRENDİK BU KADARI YETER BİZE....

 Bakkala gidiyordum. Sevgi’yle benim bakkalıma mı? Yoksa bakkal Rıza’ya mı? Bakkallar da hep birbirlerine benzerler. Ne yapıyorsun? dedi Sev...